We kennen allemaal het adagium: klanten komen op de eerste plaats. Organisaties zweren er al jaren bij. We bestaan tenslotte dankzij onze klanten. En ze kunnen ons maken of breken. Voor de meeste organisaties komen klanten inderdaad op de eerste plaats.<\/p>\n\n
Met de veranderende aard van de beroepsbevolking is het tijd om onze visie te veranderen. Als het werkt voor onze klanten, zou het dan niet (moeten) werken voor onze werknemers? Het is tijd om te werken aan het verrijken van de werknemerservaring, net zoals we dat doen met de klantenervaring. Het gaat erom hen een gevoel van voldoening en vreugde te geven. Zonder die ervaring – een ervaring die een emotie, een herinnering, een identiteit oproept – zullen werknemers hun salaris gewoon als een product zien; niet anders dan brood in de supermarkt.<\/p>\n\n
Je kunt geen werknemers hebben zonder klanten of klanten zonder werknemers. Het is als de kip en het ei: ze kwamen allebei eerst. Klanten en werknemers zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Door je werknemers uit te putten ten koste van de tevredenheid van je klanten, bijvoorbeeld, raak je die balans kwijt; het is een verloren zaak die je niet kunt volhouden.<\/p>\n\n\t